همزمان با ايام سوگواري سيد و سالار شهيدان؛ محفل انس با قرآن كريم در مسجد النبي اهل سنت تاجر آباد مشهد برگزار شد

مولوي سيد معصوم عبداللهي در اين جلسه قرآني اظهار داشت: حسن و حسين(ع) دو ريحانيه بهشتي پيامبر(ص) هستند.

به گزارش روابط عمومي دفتر نمايندگي ولي فقيه در امور اهل سنت خراسان، همزمان با ايام سوگواري سيد و سالار شهيدان دشت كربلا محفل انس با قرآن كريم در مسجد النبي اهل سنت تاجر آباد مشهد برگزار شد.

در ابتداي اين جلسه قرآني كه با قرائت قاري ممتاز كشوري جناب آقاي محمد عليزاده و قرائت حافظ احمد عظيمي از قاريان اهل سنت همراه بود، در ابتدا حجت الاسلام قاصري از دفتر نمايندگي ولي فقيه در امور اهل سنت خراسان، به حضار خوش آمد گفت.

در ادامه اين جلسه،‌ مولوي سيد معصوم عبدالهي از اساتيد مدرسه علميه احمديه تربت جام ضمن اشاره به مناقب حضرت اباعبدالله الحسين(ع) و ياران با وفاي ايشان اظهار داشت: امام حسين(ع) در سال ۶۱ هجري و همزمان با به قدرت رسيدن يزيد بن معاويه و زماني كه مشاهده كردند كه اعمال و كردار يزيد مخالف سيره رسول الله و صحابه گرانقدر ايشان است،‌ قيام فرمودند.

وي افزود: هدف از قيام اباعبدالله الحسين نه دنيا طلبي و عافيت طلبي بلكه،‌ احياء دين رسول الله(ص) بود چرا كه اعمال و رفتار و كردار يزيد و زمامداران ايشان باعث شده بود دين رسول الله از مسير اصلي خود منحرف شود و حضرت اباعبدالله براي احياء‌ دين جدشان قيام كردند.

مولوي عبدالهي،‌ ابراز داشت: مقام شهيد آنقدر ارزشمند است كه رسول خدا(ص) در رابطه با ارزش شهادت مي فرمايند، قسم به آنکه جانم به دست اوست، دوست داشتم که در راه خدا نه یکبار و دوبار، که چندین بار زنده گشته و بار دیگر کشته گردم.

وي ادامه داد: زماني كه فرزند رسول خدا فساد يزيد را ديدند بنا به دعوت كوفيان به سمت كوفه رهسپار شدند و علي رغم ممانعتي كه توسط برخي ياران ايشان و به ويژه برادر ايشان محمد حنفيه صورت گرفت، ايشان فرمودند، شايسته نيست انسان مومن گناهكاري را ببيند و ساكت بنشيند.

استاد مدرسه علميه احمديه تربت جام، اظهار داشت: امام حسين در جواب برادر خود كه علت خروج امام را سوال كرده بود، فرمودند، إِنّى لَمْ أَخْرُجْ أَشِرًا وَلا بَطَرًا وَلا مُفْسِدًا وَلا ظالِمًا وَإِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاِْصْلاحِ فى أُمَّةِ جَدّى، أُريدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَأَسيرَ بِسيرَةِجَدّى وَأَبى عَلِىِّ بْنِ أَبيطالِب؛ يعنى: من از روى خود خواهى و خوشگذرانى و يا براى فساد و ستمگرى قيام نكردم، من فقط براى اصلاح در امّت جدّم از وطن خارج شدم.ميخواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به سيره و روش جدّم و پدرم على بن ابيطالب عمل كنم.

مولوي عبداللهي در توصيف شخصيت امام حسن و امام حسين(ع) اظهار داشت: رسول خدا به صحابه فرمودند، هرگاه خواستيد به من نگاه كنيد به حسن و حسين بنگريد.

وي افزود: پيامبر(ص) حسن و حسين را در دامن خود مي نشاندند و مي فرمودند، اين دو ريحانه بهشتي من در روي زمين هستند.

مولوي عبدالهي ادامه داد: زماني پيامبر(ص) در باغي ديدند تكه ابري بر آسمان است وقتي رفتند ديدند حسنين(ع) در آغوش يكديگر خوابيده اند و پيامبر آنها را در آغوش گرفتند.

وي در پايان گفت: تمامي صحابه پيامبر(ص) فرزندان رسول خدا را تكريم مي كردند و براي ايشان جايگاه خاصي قائل بودند و اين در تمامي كتب معتبر روايي ذكر شده است.