خطيب اهل سنت اسديه خراسان جنوبي: توکل یعنی انسان اسباب و وسایل دنیوی را در جهت سلامتی و رفاه انتخاب کند

مولوي سيد فاضل عبداللهي گفت: کسی که بر الله توکل و یقین کند خداوند حتما دری برای او می گشاید و مشکلات را از او دور می کند.

به گزارش روابط عمومي دفتر نمايندگي ولي فقيه در امور اهل سنت خراسان، مولوي سيد فاضل عبداللهي در خطبه هاي اين هفته نمازجمعه پس از تلاوت آیات «أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِن دُونِهِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ*وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّضِلٍّ أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انتِقَامٍ»(زمر/۳۷و۳۶) ، پیرامون مفهوم «توکل» و تاثیر آن در زندگی، اظهار داشت: خداوند در قرآن می فرماید، ﺁﻳﺎ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﺵ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ کاﻓﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﻭ ﻣﺸﺮﻛﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﻨﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻏﻴﺮ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻰ ﺗﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻛﻪ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﻛﻴﻔﺮ ﻛﻔﺮ ﻭ ﻋﻨﺎﺩﺵ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻛﻨﺪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻴﭻ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﻛﻪ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﻨﺪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻴﭻ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺁﻳﺎ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎﻱ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻧﺘﻘﺎم ﻧﻴﺴﺖ.

ایشان افزود: توکل یعنی انسان اسباب و وسایل دنیوی را در جهت سلامتی و رفاه انتخاب کند و نتیجه کارها را به خدا واگذار نماید، آنچه که انسان در اختیار دارد شکر پروردگار را بجا آورد و بر آنچه ندارد دعا کند، بر داده های خداوند شکر کند و بر نداشته هایش صبر کند، حتما در نبودن آن چیز خیر و حکمتی است، کسی که بر الله توکل و یقین کند خداوند حتما دری برای او می گشاید و مشکلات را از او دور می کند، بنابراین توکل یعنی اطاعت از خدا و اعتماد به الله که باید فقط به خدا توکل نمود.

مولوي عبداللهي با اشاره به صفات مومنان واقعی در قرآن، افزود: خداوند می فرماید:«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ»(انفال/۲)، ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ، ﻓﻘﻂ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻮﻥ ﻳﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﺷﻮﺩ، ﺩﻝ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺗﺮﺳﺎﻥ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ، ﻭﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻭ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﺑﺮ ﺍﻳﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﻣﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ ﻭ ﺑﺮ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺷﺎﻥ ﺗﻮﻛﻞ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ.

وی در ادامه اظهار داشت: خداوند بندگان نیکش مانند پیامبران را خیلی آزمایش نمود، بر آنها سختی و مشکلات زیادی وارد شد اما آنها با توکل بر ذات الله از سختی ها عبور کردند و سرگذشت آنها تا قیامت برای انسان ها درس است تا که فقط بر ذات رب العالمین تکیه کنند.

ايشان ابراز داشت: مبتلا شدن به بلا و مصیبت مایه پاک شدن انسان است، هرگاه خداوند برای بنده اش اراده خیر داشته باشد و او را دوست داشته باشد، در دنیا به او مشکلات و سختی ها خواهد داد تا انسان در همین دنیا پاک شود و در آخرت در رفاه باشد اما برای انسان هایی که خداوند اراده خیر ندارد آنها را با گناهانشان در دنیا نگه می دارد تا در آخرت به سزای اعمال خود برسند.

اگر خداوند مشکل حضرت یوسف را در آغاز آزمایش برطرف می کرد، گنجینه های مصر در اختیارش قرار نمی گرفت، گاهی بلا به طول می انجامد تا عطا و بخشش بزرگ شود.

مولوی عبداللهی پیرامون ارکان توکل، بیان داشت: یکی از ارکان توکل شناختن خدا و ایمان به یگانگی اوست، زیرا کسی بر خدا توکل می کند که غیر از خدا انجام دهنده ای را تصور نکند و کلمه «لا اله الا الله وحده لا شریک له» بیانگر همین شناخت رب العالمین است، کسی که از روی صدق و اخلاص قلبی این کلمات را بر زبان بیاورد یکتاپرست محسوب شده و ریشه توکل در قلبش جای گرفته است.

رکن دوم توکل حالت نفسانی انسان است، شخصی که کارهایش را به خدا واگذار می کند در این حالت نفس انسان راحت می شود مانند کسی که وکیلی دلسوز ، دانا و با کفایت دارد ، در این صورت شخص با خیال آسوده درباره نتیجه قضاوت در منزل خود می نشیند زیرا وکیل آن دانا و ماهر است و حق آن را خواهد گرفت ، انسانی که خدا را وکیل خود قرار می دهد و بر او توکل می کند این حالت را دارد.در این صورت این شخص یقین می کند که تمام امورش به دست خداست اما نباید استفاده از اسباب و وسایل دنیوی را فراموش کند.

رکن سوم توکل در اعمال انسان است ، انسان باید معتقد باشد که توانایی انجام اعمال و کارها همه نشات گرفته از قدرت کامله خداوند است و باید بر قدرت الهی اعتماد کرد ، چگونه ممکن است بر دست و پای انسان که هر لحظه در معرض فلج شدن است اعتماد کرد ، اینجاست که معنی «لا حول و لا قوه الا بالله» برای انسان عیان می گردد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.