امام جمعه اهل سنت اسدیه: انسان باید در هر حالت عملا شاکر خداوند باشد

مولوي سید احمد عبداللهی گفت: اگر در کسی دو خصلت باشد خداوند او را شاکر و صابر می نویسد، اول اینکه در امور دین به بالاتر از خود نگاه کنید و به او اقتدا کنید و دوم، در امور دنیا به پایین تر از خود نگاه کند.

به گزارش روابط عمومي دفتر نمايندگي ولي فقيه در امور اهل سنت خراسان، مولوي سيد احمد عبداللهی پس از تلاوت آیه «مَّا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَ آمَنتُمْ وَ كَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا»(نساء/۱۴۷)، پیرامون شکر نعمت اظهار داشت: خداوند در قرآن درباره شکر وعده هایی کرده است که یکی این است که در برابر شکر، نعمت افزایش پیدا می کند و این وعده را کسی داده که از او صادق تر وجود ندارد «وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا»، اما در برابر ناسپاسی نعمت، عذاب سخت خواهد بود و یکی از سخت ترین اقسام عذاب «سلب نعمت» است که خداوند نعمت را از انسان بگیرد و او را محروم کند.

ایشان افزود: در صحرای محشر و روز قیامت وقتی خداوند همه مخلوقات را جمع می کند، یک منادی با صدایی که تمام مخلوقات می شنوند، ندا می کند، امروز همه شما می دانید که چه کسی سزاوار کرامت است؛ گروه اول کسانی که به خاطر خدا، شب از بسترهایشان جدا می شوند، یک گروه کوچک بلند می شوند؛ دوم کسانی که تجارت و خرید و فروش آنها را از یاد خدا باز نمی داشت، یک گروه کوچک بلند می شوند؛ سوم کسانی که در هر حال حمد و ثنای پروردگار را می گفتند، یک گروه دیگر بلند می شوند و وارد بهشت می شوند و سپس حساب و کتاب دیگران آغاز می شود.

مولوي عبداللهی با اشاره به اینکه مومن باید در همه حال عملا سپاسگزار خداوند باشد ، تصریح کرد: آنچه که برای بنده ارزشمند است و باعث سعادت، کامیابی و عزت او در پیشگاه خدا می شود، این است که در هر حال شاکر و سپاسگزار باشد نه اینکه در برابر کمی، سختی و مشکلات، ناله و جزع و فزع او بلند شود. شکر نعمت «عملی» است نه زبانی، شکر زبانی که قلب خلاف آن را نشان داده و حرکت می کند، هیچ کارایی ندارد. انسان ها نباید زود درجا زنند، او نباید روز های سختی را فراموش کند زیرا هر کس به نوعی در یک نوع ابتلاء و امتحان قرار گرفته است؛ انسان باید اهل صبر و استقامت باشد چرا که اگر در زمان سختی ها صبر کند ، یقینا خداوند مشکلات را برطرف می کند و برای وی گشایش می آورد.

خطیب جمعه اهل سنت اسدیه در ادامه گفت: حضرت داوود چهار چیز را از خدا طلب کرد و از چهار چیز پناه خواست ؛ «زبان ذاکر» ، «قلب شکرگزار» ، «بدن صابر» و «همسر نیک» که در امور دین و دنیا کمک کننده شوهر باشد را داوود از خدا طلب کرد و از «فرزندی» که آقای من باشد و احترام پدر را رعایت نکند، از «زنی» که قبل پیر شدن مرا پیر کند، از «مالی» که بر من وبال باشد و از «همسایه» ای که نیکی های من را پنهان می کند و بدی هایم را افشاء می کند از خدا پناه خواست‌.

ایشان با بیان اینکه همه امور مومن خیر است، به حدیث پیامبر اشاره نموده، گفت: امر مومن عجیب است که همه اش خیر است، وقتی به مومن خیر و خوشحالی می رسد، خدا را شکر می کند که به سبب شکر به او ثواب می رسد و وقتی برایش سختی و مشکلات می رسد ، صبر می کند که به سبب صبر به او ثواب می رسد.

امام جمعه اسدیه با استناد به آیات قرآن ، به مواردی که مومنان حمد خدا را بر زبان می آورند اشاره نموده ، بیان داشت: مومنان در شش جا حمد خدا را بیان می کنند: اول، زمانی که خدا در میدان محشر می گوید:«وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُون»(یس/۵۹) ، ای گنهکاران امروز از صف نیکان جدا شوید ، مومنین حمد خدا را بر زبان آورده می گویند:«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِين»(مومنون/۲۸) همه ستایش ها ویژه خداست که ما را از این قوم ستم پیشه نجات داد ؛ دوم، زمانی که از پل صراط عبور می کنند می گویند:«وَ قَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُور»(فاطر/۳۴) ، ﻭ ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ:ﻫﻤﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺎ ﻭﻳﮋﻩ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻛﺮﺩ ، ﺑﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﻣﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﻣﺮﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻋﻄﺎ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻤﻞ ﺍﻧﺪﻙ ﺍﺳﺖ ؛ سوم ، زمانی که به در جنت می رسند و با آب حیات غسل داده می شوند ، با دیدن جنت می گویند:«وَ قَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَٰذَا وَ مَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّه»(اعراف/۴۳) ، ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ:ﻭ ﻫﻤﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺎ ﻭﻳﮋﻩ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ [ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎ ] ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﻰ ﻛﺮﺩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﻰ ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ ؛ چهارم ، زمانی که داخل جنت می شوند می گویند:«وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ»(زمر/۷۴) ، ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ:ﻫﻤﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺎ ﻭﻳﮋﻩ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻭﻋﺪﻩ ﺍﺵ ﻭﻓﺎ ﻛﺮﺩ ، ﻭ ﺯﻣﻴﻦ [ ﺑﻬﺸﺖ ] ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺟﺎﻱ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ ﺩﻫﻴﻢ ، ﭼﻪ ﻧﻴﻜﻮﺳﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ؛ پنجم ، زمانی که در جنت داخل می شوند و در جای خود قرار می گیرند می گویند:«وَ قَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُور*الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فضله»(فاطر/۳۵و۳۴) ، ﻫﻤﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻓﻀﻠﺶ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﺍﻱ ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ ﺟﺎﻱ ﺩﺍﺩ ؛ ششم ، وقتی غذا می خورند پس از آن می گویند:«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين» (فاتحه/۲) ، ﻫﻤﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﻫﺎ ، ﻭﻳﮋﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﺎﻟﻚ ﻭ ﻣﺮﺑّﻲ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.

مولوي عبداللهی در پایان با تاکید بر اینکه در امور دینی باید ترقی و پیشرفت داشته باشیم، گفت: اگر در کسی دو خصلت آنچنان که در احادیث آمده، باشد خداوند او را شاکر و صابر می نویسد: اول اینکه در امور دین به بالاتر از خود نگاه کنید و به او اقتدا کنید و از او الگو بگیرید، اگر نماز دیگران از ما بهتر است یا اخلاص ما کم است، سعی کنیم خود را به حد مطلوب برسانیم، در امور دین باید در حال مسابقه باشیم، خداوند می فرماید: «فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَات»(بقره/۱۴۸)؛ دوم، در امور دنیا به پایین تر از خود نگاه کنید، دنیا محل مسابقه نیست، وقتی خدا چیزی را به بنده عطا می کند صلاح او در آن است، فرد باید حمد خدا را بگوید وقتی ببیند افرادی هستند که بیشتر از او مشکل دارند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.